کانال تلگرام یک زوج

چطور اعتماد به نفس کودک را زیاد کنیم ؟

چطور اعتماد به نفس کودک را زیاد کنیم ؟

اعتماد به نفس از داشتن حس تعلق ، باور داشتن توانایی ها سرچشمه می گیرد . تمام پدر و مادرها می دانند که اعتماد به نفس یک احساس زودگذر است و باید تلاش کنند تا به بچه هایشان مهارت های ضروری زندگی ، مثل انعطاف پذیری و احترام به دیگران را بیاموزند . هدف والدین از این مهارت ها باید این باشد که کودک با افتخار به خود و احترام به خود ، ریشه های فرهنگی را در خودش رشد دهد و به توانمندی های خود ایمان بیاورد . راهکارهای ساده ای وجود دارد که به کودکان کمک می کند تا اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند . بعضی از این راهکارها در این مقاله مطرح شده است .

 

دوست داشتن بدون شرط :
بچه ها با شنیدن جملاتی شبیه “من تو را برای هر آنچه که هستی دوست دارم ” ، “مهم نیست که تو چه شکلی هستی ” ، یا ” چه کارهایی می توانی انجام بدهی ” و … اعتماد به نفس به دست می آورند و انرژی خوبی دریافت می کنند وقتی به این باور برسند که پدر و مادر برای آنچه که هستند ، آنان را می پذیرند و دوستشان دارند . بنابراین ، والدین در عشق ورزیدن به کودکان باید گشاده دست باشند ، اجازه بدهند کودک از سروکولشان بالا برود ، راحت خودش را در آغوش آن ها بیندازد و با موی سر و انگشتان پدر یا مادر بازی کند . پدر و مادر باید کودکان را صمیمانه ببوسند و فراموش نکنند که به آن ها بگویند عاشق آن ها هستند . وقتی پدر یا مادر مجبور می شود رفتار یا کلام کودک را تصحیح کنند باید برایش روشن سازند که رفتارش را دوست ندارند ، نه خود او را . باید به کودک توضیح بدهند ، کارش یا کلامش اشتباه است ، نه خود او . برای مثال به جای گفتن این که “خیلی شلوغ می کنی ، چرا نمی توانی مثل بچه های دیگر آرام باشی!” بهتر است گفته شود ” هل دادن کار درستی نیست . این رفتار به دیگران صدمه می زند . لطفا دیگران را هل نده عزیزم !”

 

 چطور اعتماد به نفس کودک را زیاد کنیم ؟

 

توجه کردن :
پدر و مادرها باید برای بچه ها وقت بگذارند. توجه به کودکان ، بدون تقسیم کردن آن با دیگران نیاز هر کودکی است . خوب توجه کردن والدین ، در بالا بردن عزت نفس بچه ها اعجاز می کند زیرا همین توجه چند دقیقه ای این پیام را به آنان انتقال می دهد که برای پدر و مادر مهم و ارزشمند هستند . چنین کاری ، خیلی وقت نمی گیرد . فقط کافی است پدر و مادر دقایقی ، کاری را که مشغول انجامش هستند ، متوقف ساخته و با کودک حرف بزنند . در این هنگام بهتر است پدر یا مادر ، با کودک که در تلاش است توجه آن ها را به خود معطوف سازد ، تماس چشمی برقرار کنند و به سوال او پاسخ دهند و یا آنچه را که قصد دارد تا تعریف کند ، با دقت بشنوند و اگر درخواستی دارد ، انجام بدهند و البته وقتی پدر و مادر از لحاظ وقت دچار مشکل هستند ، کودک باید توجیه شده باشد که این را بفهمد ، بدون اینکه تصور کند او و نیازهایش نادیده گرفته می شود . برای مثال ، وقتی کودک حرفش را زد ، می توان به او گفت : حالا به من اجازه بده به کارهایم برسم . بعد از آن که کارهایم تمام شد ، دوباره در مورد موضوع مورد علاقه ات با هم حرف می زنیم .

 

آموختن محدودیت ها :
در خانه باید قوانین منطقی برای کودکان تعیین شود به عنوان مثال اگر پدر و مادری معتقدند غذا یا هر خوراکی دیگری باید در آشپزخانه صرف شود ، کودک نباید اجازه داشته در اتاق بچرخد و کلوچه ، یا خوراکی دیگری بخورد . دانستن اینکه قوانین خاص خانوادگی هرگز تغییر نخواهد کرد ، به کودک کمک می کند تا اطمینان بیشتری به والدین خود داشته باشد ، گاهی ممکن است که لازم باشد قوانین بارها برای کودک تکرار شود ، تا به تدریج یاد بگیرد که باید در خانه طبق انتظارات پدر و مادرش رفتار کند .

 

حمایت کردن :
پدر مادر باید کودک را به جستجو و کنجکاوی تشویق کنند و به وی اجازه تجربه کردن یک غذای جدید و متفاوت ، پیدا کردن یک دوست جدید در کودکستان ، امتحان کردن یک وسیله بازی جدید در شهربازی و … را بدهند . حتی اگر امکان عدم موفقیت وجود داشته باشد . کودکان بدون خطر کردن ، فرصت کمی برای موفقیت در پیش رو خواهند داشت و باید تجارب سالم و امن ا با حمایت پدر و مادر به دست بیاورند . والدین نباید هنگام مواجه شدن کوک با یک چالش جدید ، بلافاصله به کمک او بشتابند . کودک باید نهایت سعی و تلاش خود را بکند و حتی پدر و مادر باید این جمله را نیز به زبان نیاورند که “من این کار را انجام می دهم ” چون این جمله به ظاهر محبت آمیز ، وابستگی کودک به والدین را افزایش داده و اعتماد به نفس او را کاهش می دهد .

 

اشتباه کردن :
پدر و مادرها باید اجازه بدهند کودک اشتباه کند ، اشتباه اعتماد به نفس کودک را بالا می برد ، با اضافه این که درس های ارزشمندی از راه اشتباه کردن می آموزد . اگر کودک دو سه بشقاب یا لیوانش را خیلی نزدیک به لبه میز قرار می دهد و ممکن است با یک تکان به زمین بیفتد ، یا غذا و نوشیدنی بریزد ، پدر و مادر باید مراقب رفتار خود باشند و صبوری کنند . در چنین شرایطی کودک باید تشویق به فکر کردن درباره امری شود که در حال انجام است و نگذارد چنان اتفاقی بیفتد . عزت نفس بچه کودک این گونه شکل می گیرد و می فهمد که او دوست داشتنی است و فقط بعضی وقت ها اشتباه می کند .

 

تشویق کردن :
والدین باید موفقیت ها و رفتارهای مثبت کودک را مورد تحسین و تشویق قرار بدهند . به این ترتیب کودک ترغیب به انجام کارهای خوب و درست می شود . بهتر است به جای گفتن آفرین ، گفته شود از تو متشکرم که صبورانه تحمل کردی تا نوبت به تو برسد . گفتن چنین جمله ای ، حسی از خود ارزشمندی و کمال در کودک ایجاد می کند و موجب می شود که بفهمد آنچه انجام داده درست و خوب بوده است .

 

خوب شنیدن :
پدر و مادرها باید صبور باشند و با دقت حرف های کودک را بشنوند . اگر کودکی سعی می کند تا چیزی را با دامنه لغات اندکش بیان کند ، پدر و مادر باید از هر کاری که مشغول انجامش هستند، دست بردارند و سراپا گوش برای شنیدن حرف های کودک بشوند . حتی اگر جملات او بی سر و ته باشد ، باید با صبوری و حوصله شنید . کودک نیاز دارد که بداند احساسات ، هیجانات و افکارش برای پدر و مادر مهم است . والدین باید به کودک کمک کنند تا به وسیله ابراز هیجانات و احساساتش به آرامش برسد . برای مثال پدر و مادر باید به کودک بگویند من می فهمم از اینکه مجبور شده ای از همبازی هایت خداحافظی کنی ، چقدر ناراحت هستی ! می دانم که دوست داشتی بیشتر کنار آن ها باشی !

 

پدر و مادرها با پذیرفتن هیجانات کودک ، بدون قضاوت کردن او ، به احساسات کودک اعتبار می بخشند و نشان می دهند او برایشان ارزشمند و دوست داشتنی است .

 

پرهیز از مقایسه :
جملاتی مثل ” تو چرا نمی توانی مثل بقیه بچه ها خوب باشی ” موجب می شود کودک حس بدی نسبت به خودش پیدا کند . حتی مقایسه های مثبت مثل “تو بهترین بازیکن نقاش ، نوازنده ، یا دانش آموز هستی ” نیز به طور پنهانی به عزت نفس کودک آسیب می رساند . چون همیشه بهترین بودن در زندگی امری سخت است و کودک این را درک می کند ، که نمی تواند همیشه بهترین باشد . بچه ها باید بدانند پدر و مادر آن ها را برای آنچه که هستند تحسین می کنند ، نه آنچه که باید بشوند . یادمان باشد هر کودک فردی منحصر به فرد است و قرار نیست شبیه کسی باشد . پرورش این باور در کودک ، به او حسی ارزشمند می دهد و عزت نفس او را بالا می برد .

 

 چطور اعتماد به نفس کودک را زیاد کنیم ؟

 

همدلی کردن :
اگر کودک ناامید و عصبانی می شود و به محض اینکه نمی تواند کارهایی را مثل همسالانش انجام بدهد و یک دفعه جیغ می کشد یا گریه می کند ، پدر و مادر باید با او همدلی کرده و به سرعت روی یکی دیگر از توانمندی هایش تمرکز کند و توجه او را به آن توانمندی معطوف سازد . این کار ، به کودک کمک می کند تا یاد بگیرد که تمام انسان ها در بعضی کارها قوی و در بعضی دیگر ضعیف هستند و او مجبور نیست همیشه کودکی نمونه بوده و تمام کارهایش کامل و بی نقص باشد .

 

منبع : مجله خانواده

0
اشتراک‌گذاری
1zoj

ارسال پاسخ